ક્ષિતિજ સળગે

પેપર ૭ માં લખાયેલી એકમાત્ર કોમેન્ટ જોઇને દુખ થયું. પછી વિચાર આવ્યો કે કદાચ મૌલિકતાને આ બધામાંથી પસાર થવું પડતુ હશે! ૭ અને ૮-આ બે આંકડાઓ વચ્ચે જીવનની કંઇક પળો વહી ગઇ છે એટલે એની અસર નીચે જ આ પોસ્ટ લખાશે. સામાન્ય રીતે અત્યાર સુધી બ્લોગીંગને એક શોખ તરીકે લેતો હતો, હવે એમાં કંઇ બીજુ દેખાય છે. એટલે ૭માં પેપરમાં કરેલી મહેનત ના જવાબરૂપે આવેલી એક કોમેન્ટ જોઇને જે દુખ થયું હતું એ પાછળની લાગણીઓને સમજતા આ સમય ગયો એમ માનીને જે વાંચે છે એ ક્ષમા કરે એવી યાચના કરું છું. યાહુનું ‘ગુજ્જુ બ્લોગર્સ’ ગ્રુપ આ દુનિયાનો અણદીઠો ચહેરો છે. એ ઘરની અંદરની વાતો છે. અને એમાં ન્યુટનનો ગતિનો ત્રીજો નિયમ લગાડો તો એના પ્રત્યાઘાતો તમને બધાના બ્લોગ પર જોવા મળશે. હું પણ એમાંથી બાકાત નથી. મૂળ વાત પર આવું તો મારા એક પ્રિય સાથી મિત્રની એક વાતે જરા વિચારતો કરી મુક્યો. નિજાનંદ માટે લખવું, તડાફડીની જેમ લખવું, તમારા પૃષ્ઠ પર હિટ્સ મેળવવા માટે લખવું કે માત્ર લોકોના માર્ગદર્શન માટે લખવું?. આવો એક પ્રશ્ન ઉભો થયો. અમે બધા ગુજરાતીવાળા એટલે મીઠી ભાષામાં એકબીજાને કાપવાનો સિલસિલો ચાલુ થયો. બેશક મેં પણ ઉછળી ઉછળીને ઘા કર્યા પણ પછી શક્તિવ્યયની બીકે ‘મને માફ કરો’ કહી હું મુછમાં હસતો ખસી ગયો ને મારા કામે લાગી ગયો. પણ પેલા ભાઇએ કહેલી વાત હજુ સાલે છે એટલે એ વ્યક્ત કર્યા વગર રહી શક્તો નથી. છેલ્લા એક વર્ષમાં ગુજરાતી બ્લોગ હતા તેનાથી ત્રણગણાં કે એથી વધુ થઇ ગયા છે. આપણી પ્રગતિની કલગી કહો કે ખોટો વસ્તીવધારો, બંને રીતે આ સાચી વાત છે. પણ આમાં વર્ડપ્રેસ કે બ્લોગર જેવી કેટેગરી પડવા મંડી છે. નિજાનંદવાળા, માર્ગદર્શનવાળા અને આગળ એમ વિભાગો પડતા દેખાય છે. ‘તેણી’ને ઇમ્પ્રેસ કરવા માટે પણ અહીં ફ્રી બ્લોગ રજિસ્ટર કરાવનાર કો’ક મળી જાય તો નવાઇ નહિ. અહીં મારી મિશ્ર ગુજરાતીને સહન કરશો. પણ મેં આજથી નક્કી કર્યું છે કે

૨) ગુણવત્તા. સુરેશદાદાના બ્લોગ જુઓ. ૨૪૦થી ઉપરના વ્યક્તિવિશેષ અને પરિચયો છે. એ પણ વર્ડપ્રેસ પરનો મફત રજિસ્ટર કરાવેલ બ્લોગ જ છે. ‘મેઘધનુષ’, ‘ઉર્મિનો સાગર’, ‘પરમ સમીપે’, ‘નેટ ગુર્જરી’, ‘બંસીનાદ’, ‘બાગે વફા’,‘શબ્દો છે શ્વાસ મારા’, ‘લયસ્તરો’, ‘ટહુકો’, ‘અમીઝરણું’ ‘અંતરની વાણી’ અને બીજા અત્યારે યાદ ન આવતા બ્લોગ જુઓ. ગણીને વીસ જેવા બ્લોગ; વેબસાઇટ કહી શકા તેવી માહિતી ધરાવે છે અને સૌથી અગત્યની વાત એ કે આ બધા રેગ્યુલર છે.
આમાં અતિસ્તુતિ ન કરતા હવે બધાને કોઇ જાતની યુનિફોર્મીટી લાવવા કહીશ કે જેથી અભિવ્યક્તિની સ્વતંત્રતા જળવાવાની સાથે સાથે એક મોટો વાચકવર્ગ ઉભો કરી શકાય. અત્યારેતો વાચક આટલા બધા નામો જોઇને જ ગુંચવાઇ જાય છે અને કદાચ સારા વાંચનથી વંચિત રહી જાય છે. આમાં આપણે કોન્ફરન્સો અને બધુતો કરીએ જ છીએ પણ હજુ વધારે ઓર્ગેનાઇઝ્ડ થઇને આગળ વધીએ એ હિતાવહ ગણાશે. પ્લેગીયારીઝમ, કોપીરાઇટ મુદ્દો, સ્વરચિત લખાણોની યાહુ જેવી સાઇટો દ્વારા સીધી ઉઠાંતરી, રીડગુજરાતી પરની ૧૩૨ કોમેન્ટ્સ, અનિમેષભાઇ અને નામી અનામી એવા ગોલમાલની તડાફડી અને એમના બ્લોગ પરની જાહેરાત ક્યાંક મનમાં ખૂંચે છે. આ બધુ શું સુચવે છે એ તો તેજીને ખબર પડી જ જશે.
જય સોમનાથ, ગુજરાતનો નાથ, નગરી વૈશાલી, કૃષ્ણાવતાર, સોરઠની રસધાર, માનવીની ભવાઇ, ઝેર તો પીધા છે જાણી જાણીઅને એમ આગળ રહેલી નવલો અને મહાનવલોમાં રહેલ ગુજરાતી ક્યાં છે એ જવાબ આપી શકશો?

મિત્રો, તણખાં હવે એક સ્વતંત્ર વેબસાઇટ તરીકે આવી ચુક્યુ છે. આશા છે આપ સાઇટને એટલો જ ન્યાય કરશો