ચર્ચા-૧

દાદાએ ચર્ચાનું આમંત્રણ આપ્યુ અને જાણે વિષય સામેથી આવી ગયો.

આજે સવારે સાડા છ એ આંખ ખુલી, મારા પેટ્સ સાથે રમતા રમતા પાછો ઝોકે ચડી ગયો અને એ તંદ્રાવસ્થામાં એક સ્વજનની યાદ આવી જે અમારી વચ્ચે નથી રહ્યા. એ વાતને ય લગભગ નવેક વર્ષ થઇ ગયા પણ જે કારણોસર એમનું મૃત્યુ થયું એ સો ટકા ચર્ચાને લાયક છે. ‘વ્યસન’. દારૂ અને સિગરેટનું વ્યસન. મારા પિતાશ્રી એ એકવાર એમણે યોજેલા વ્યસન મુક્તિ સેમિનારમાં કહેલી વાત આજેય નથી ભુલાતી અને કદાચ એટલે જ હું પોતે પણ વ્યસની નથી. એમણે કહેલું ‘પોતાના હોઠથી માંડ એક ઇંચ દુર કદાચ ચિતાની આગ કરતાં ય વધારે તાપમાને કાગળ બાળીને એનો ધુમાડો લેનાર માણસથી મુરખ માણસ મે હજુ નથી જોયો.’ પછી એમણે એમના સાથી ઓફિસરો ને શપથ લેવડાવેલા, કેટલા એ પાળ્યા એ યાદ નથી. મારી ઉંમર પણ ઘણી નાની હતી. પણ આ રવાડે ચડેલા લોકો પોતાની સાથે સાથે પોતાના સ્વજનો, કુટુંબોને લઇ ડુબે છે. નાના બાળકો સામે સિગરેટ પીતો બાપ બે ખોટા કામ કરે છે. એક તો બાળકોનું માનસ બગાડવું અને બીજુ ‘પેસિવ સ્મોકીંગ’ એટલે કે એક રીતે બાળકોના શ્વાસમાં પણ આ ધુમાડો ભેળવવાનું. ડ્રગ્સ વિશે પણ ઘણૂં લખાય એમ છે. એ ચર્ચામાં પણ આપ સૌની જાણકારી સહાયરૂપ રહેશે. દારૂની તો વાત જ કંઇ ઓર છે, એના વિશેના મારા કેનેડાના પ્રસંગો જરૂર ચર્ચીશ પણ અત્યારે તો પહેલી ચર્ચામાં આટલું જ.